آریا بانو - خراسان / یک سال پیش شوهر ۳۰ سالهام، همه پولهایمان را در کاری سرمایهگذاری کرد تا به قول خودش، زندگیمان را متحول کند؛ اما همه چیز برعکس شد. بعداز آن هم کارش را ترک کرد و هنوز کار دیگری پیدا نکرده است. در این چند سال که در عقد هستیم، تصمیمهای اشتباه زیادی گرفته که تمامی هم ندارد. کمی هم مشکوک به نظر میرسد. به نظرتان اگر این مرد شاغل شود، میتواند در آینده قابلاعتماد و تکیهگاه من و فرزندانم شود؟
مخاطب گرامی، نگرانی شما کاملاً قابل درک است. وقتی قرار است با فردی زندگی مشترک را آغاز کنیم، طبیعی است که باید بدانیم آیا میتوانیم در مسائل مالی، تصمیمهای مهم و تربیت فرزندان روی او حساب کنیم یا نه. اما در اینجا بهتر است یک نکته مهم را درنظر داشته باشید: شاغل شدن یک فرد، بهتنهایی او را به همسر و پدر قابلاعتمادی تبدیل نمیکند.
چه باید کرد؟
آنچه در توضیحات شما اهمیت بیشتری دارد، از دست رفتن سرمایه یا بیکار شدن همسرتان نیست؛ بلکه الگویی است که طی چند سال تکرار شده است. اگر تصمیمهای عجولانه و پرخطر گرفته، پیامدهای آن را نپذیرفته، دوباره همان الگو را تکرار کرده و برای اصلاح شرایط اقدام مؤثری انجام نداده، لازم است این مسئله را جدیتر از صرفاً «نداشتن شغل» ببینید.
البته یک سرمایهگذاری ناموفق بهتنهایی نمیتواند نشان دهد که فرد بیمسئولیت یا غیرقابلاعتماد است. همه انسانها ممکن است در زندگی تصمیمهای اشتباهی بگیرند. تفاوت اصلی در این است که بعد از اشتباه چه اتفاقی میافتد؟ آیا فرد میتواند بگوید «اشتباه کردم»، مسئولیت آن را بپذیرد، از تجربهاش یاد بگیرد و برای جبران و پیشگیری از تکرار آن برنامه داشته باشد؟ یا برای هر تصمیم اشتباه، دلیل و مقصری بیرون از خودش پیدا میکند و دوباره وارد تصمیمهای مشابه میشود؟
با برچسب تصمیم نگیرید
عبارت «کمی مشکوک به نظر میرسد» نیاز به توجه دارد، اما بهتر است بدون شواهد مشخص، بر اساس آن درباره شخصیت یا سلامت روان او قضاوت نکنید. اگر منظورتان رفتارهایی مثل پنهانکاری مالی، دروغگویی، تصمیمهای غیرمنطقی، بیثباتی شدید، رفتارهای تکانشی یا پنهان کردن اطلاعات مهم است، بهتر است این موارد را مشخص و عینی بررسی کنید، نه این که صرفاً با یک برچسب درباره او تصمیم بگیرید.
از آنجا که شما هنوز در دوران عقد هستید، اتفاقاً فرصت ارزشمندی دارید که قبل از شروع زندگی مشترک این مسائل را جدی بررسی کنید. درباره مدیریت پول، میزان بدهی و سرمایه، نحوه تصمیمگیریهای مالی، مسئولیتهای زندگی، برنامه شغلی و انتظاراتتان از آینده شفاف صحبت کنید. اگر اختلاف جدی وجود دارد، مشاوره پیش از ازدواج میتواند کمک کند که به جای تصمیمگیری بر اساس امید یا ترس، شناخت دقیقتری از الگوی رابطه به دست آورید.
سوال دقیق از خود بپرسید
به جای اینکه از خودتان بپرسید «اگر شاغل شود، آیا میتوانم به او تکیه کنم؟» شاید سؤال دقیقتر این باشد: «آیا در رفتار فعلی او نشانههایی از مسئولیتپذیری، ثبات، یادگیری از اشتباهات و توانایی تصمیمگیری مشترک میبینم؟»
تکیهگاه بودن با میزان درآمد شروع نمیشود؛ با مسئولیتپذیری، صداقت، ثبات و توانایی پذیرفتن پیامد تصمیمها ساخته میشود. اگر این ویژگیها در عمل وجود داشته باشند، مشکلات شغلی و مالی میتوانند قابل مدیریت باشند؛ اما اگر وجود نداشته باشند، حتی داشتن شغل و درآمد هم لزوماً امنیتی را که شما و فرزندانتان به آن نیاز دارید، ایجاد نخواهد کرد.