آریا بانو - دیدار ترامپ با ورزشکاران تیم المپیک و پارالمپیک زمستانی، که باید با طعم افتخار و وحدت ملی همراه میبود، بار دیگر به صحنهای برای بروز تنشهای سیاسی تبدیل شد.
به گزارش خبرفوری ، اگرچه کاروان آمریکا در بازیهای زمستانی میلان–کورتینا ۲۰۲۶ با کسب ۵۷ مدال، از جمله ۱۲ نشان طلا، یکی از درخشانترین کارنامههای ورزشی تاریخ خود را به ثبت رسانده بود، اما آنچه پس از این دیدار در صدر اخبار قرار گرفت، نه موفقیتهای ورزشی، بلکه اظهارات صریح و بحثبرانگیز دونالد ترامپ بود.
برنامه که به دلیل بارش باران از باغ رز به فضای داخلی کاخ سفید منتقل شده بود، حالوهوای متفاوتی داشت. ترامپ در حین تمجید از برخی افتخارآفرینان، ناگهان لحن خود را تغییر داد و با بیان جملهای که به سرعت فضای مجازی را ملتهب کرد، گفت: «بعضی تیمها فوقالعادهاند، اما در مورد برخی دیگر... راستش را بخواهید، فقط میخواهی مراسم تمام شود و هرچه زودتر بروند.» این اظهارنظر، که بسیاری آن را توهینی تلویحی به بخشی از جامعه ورزشکاران میدانند، نشاندهنده شکاف عمیقی است که میان دولت فعلی و برخی نهادهای ورزشی وجود دارد.
بیشتر بخوانید:
چگونه یک زن بسکتبالیست چهره محبوب ترامپ شد؟
رونمایی از گاراژ خودروهای لوکس رونالدو | اسباببازیهای میلیاردی کریس
زن جنجالی انگلیس و همسر ایرانیاش باشگاه فوتبال میخرند
در این مراسم، فضای حاکم بر کاخ سفید به وضوح «سیاسی» بود. ترامپ از «جردن استولتز»، ستاره اسکیت سرعت که پیشتر در گردهماییهای انتخاباتی حمایت خود را از رئیسجمهور نشان داده بود، بهگرمی تقدیر کرد. اما در سوی دیگر، غایبان بزرگ مراسم، صدای بلندتری از حاضران داشتند. «هانتر هس»، اسکیباز آزاد که به دلیل انتقادات تندش از سیاستهای دولت، از سوی ترامپ «بازنده واقعی» نامیده شده بود، حتی به مراسم دعوت نشد؛ اقدامی که نشان میدهد در نگاه ترامپ، «قهرمان ملی بودن» با «همسو بودن» پیوند خورده است.
روابط پرتنش کاخ سفید با تیم زنان هاکی روی یخ نیز در این مراسم خودنمایی کرد. این تیم که پیشتر دعوت برای حضور در سخنرانی کنگره را رد کرده بود، به دلیل شوخیهای نامناسب ترامپ در گذشته، از دیدگاه بسیاری از تحلیلگران، در این مراسم حضور یافت تا از حاشیههای سیاسی بیشتر اجتناب کند، اما این حضورِ سرد، نشاندهنده زخمهای ترمیمنشده میان بخشی از زنان ورزشکار و مدیریت فعلی کاخ سفید بود.
ترامپ در پایان مراسم، با نگاه به افقِ بازیهای لسآنجلس ۲۰۲۸ و سالتلیکسیتی ۲۰۳۴، ابراز امیدواری کرد که افتخارآفرینی ورزشکاران آمریکایی تداوم یابد. با این حال، پرسش کلیدی رسانهها این است: آیا کاخ سفید در سالهای پیش رو به محلی برای تجلیل از همه قهرمانان تبدیل میشود یا فضای «دوقطبیسازی» در مراسمهای ملی نهادینه خواهد شد؟ آنچه امروز در راهروهای کاخ سفید گذشت، بیش از آنکه تجلیل از یک موفقیت بزرگ ورزشی باشد، بازتابی از فضای متشنج سیاسی آمریکا بود که در آن حتی مدالهای طلا نیز نمیتوانند سایه سیاست را از سرِ ورزش کنار بزنند.