آریا بانو - برخلاف نظر پرسپولیس، به طرز عجیبی دیدار این تیم مقابل خیبر لغو شد که یادآور لجبازیهای دیگری با سرخپوشان است.
ماجرای لغو دیدار پرسپولیس و خیبر خرمآباد، حالا به یکی از عجیبترین اتفاقات هفته هفتم تبدیل شده است؛ مسابقهای که باشگاه پرسپولیس صراحتاً اعلام کرده بود برای برگزاری آن مشکلی ندارد، اما ساعتی بعد سازمان لیگ از لغو آن خبر داد؛ آن هم با استناد به «درخواست باشگاهها»!
باشگاه پرسپولیس دیروز در بیانیهای رسمی تأکید کرد هیچ درخواستی برای لغو یا تعویق بازی مقابل خیبر ارائه نداده است. سرخپوشان حتی با وجود در اختیار داشتن سه بازیکن در تیم امید، اعلام کردند مشکلی برای برگزاری هفته هفتم ندارند و به برنامه مسابقات احترام میگذارند.
اما هنوز دقایقی از انتشار این موضع نگذشته بود که سازمان لیگ اعلام کرد دیدارهای هفته هفتم، از جمله بازی خیبر و پرسپولیس، به درخواست باشگاهها لغو شده است. همین موضوع باعث اعتراض مهدی تارتار شد. سرمربی پرسپولیس گفت از این تصمیم «غافلگیر و شوکه» شده و تأکید کرد نه خودش و نه مدیریت باشگاه چنین درخواستی ارائه نکردهاند.
درخواست چه کسی؟ تصمیم بر چه اساسی؟
ابهام اصلی دقیقاً همینجاست. اگر پرسپولیس درخواست لغو نداده، سازمان لیگ بر اساس درخواست کدام باشگاه و با چه استدلالی مسابقه را لغو کرده است؟
حتی اگر خیبر خرمآباد درخواست تعویق مسابقه را داده باشد، باز هم یک سؤال جدی وجود دارد؛ چرا باید بازی پرسپولیس لغو شود؟ از خیبر تنها مسعود محبی به تیم امید دعوت شده و طبق مقررات، لغو مسابقات به دلیل حضور ملیپوشان، شامل تیمهایی میشود که سه بازیکن یا بیشتر در تیم ملی داشته باشند.در واقع خیبر اصلا صلاحیت نداشته برای لغو بازی درخواست بدهد.
در نتیجه، سازمان لیگ هنوز باید توضیح بدهد دقیقاً چه مبنایی برای این تصمیم داشته و چرا برخلاف موضع رسمی پرسپولیس، نام این باشگاه را در میان درخواستکنندگان لغو مسابقه قرار داده است.
تمرین پرسپولیس برای بازی لغو شده با خیبر
سوال پرسپولیسیها: چرا بازیهای ما لغو نشد؟
شاید عجیبترین بخش ماجرا مقایسه این تصمیم با رفتار سازمان لیگ در سالهای گذشته باشد. پرسپولیس بارها در شرایطی قرار گرفته که به دلیل حضور در مسابقات آسیایی یا در اختیار داشتن چند ملیپوش، خواهان برنامهریزی مناسبتر یا لغو مسابقه بوده، اما همکاری چندانی با این باشگاه صورت نگرفته است.
دو فصل قبل، پرسپولیس در لیگ نخبگان آسیا نماینده ایران بود و عملاً هر چهار روز یک بار درگیر مسابقه داخلی یا خارجی میشد. با این حال در یک بازه ۱۲ روزه مجبور شد در اهواز مقابل فولاد، در عربستان برابر الهلال، در تهران مقابل گلگهر و در اصفهان برابر سپاهان بازی کند؛ چهار مسابقه، در چهار شهر، با سفرهای متعدد و فاصلهای حدوداً چهار روزه. نتیجه این فشردگی هم برای پرسپولیس سنگین بود؛ خستگی ناشی از این برنامه یکی از عواملی بود که روی عملکرد تیم کارتال برابر الهلال و همچنین بازی جام حذفی مقابل سپاهان اثر گذاشت و در نهایت به شکست سنگین برابر الهلال و حذف از جام حذفی منجر شد.
حتی فاصله ۷۲ ساعته هم برای پرسپولیس رعایت نشد
این مسئله البته به دوره کارتال محدود نمیشود. در فصل بیستوسوم نیز پرسپولیس با شرایط مشابهی مواجه شد.
سرخپوشان در شرایطی مقابل پیکان قرار گرفتند که سه ملیپوش این تیم، مرتضی پورعلیگنجی، محمدحسین کنعانیزادگان و علیرضا بیرانوند، تنها دو روز قبل در فینال تورنمنت دوستانه اردن مقابل قطر بازی کرده بودند.
گلمحمدی عملاً ساعاتی قبل از مسابقه ملیپوشانش را در اختیار گرفت و به همین دلیل نتوانست از تمام آنها استفاده کند. حتی برای تکمیل فهرست تیم، چند بازیکن جوان روی نیمکت قرار گرفتند و میلاد سورگی نیز برای نخستین بار ۹۰ دقیقه در ترکیب اصلی به میدان رفت.شرایط پرسپولیس البته فقط به ملیپوشان خلاصه نمیشد؛ امیری، سرلک، سلمانی، پورعلیگنجی و عالیشاه نیز به دلیل مصدومیت در دسترس نبودند و حتی پورعلیگنجی در جریان همان بازی با قطر مصدوم شده بود.
بازیکنان پرسپولیس پیش از بازی با الهلال در لیگ قهرمانان آسیا
خاطره برانکو؛ پرسپولیس بدون ملیپوشان!
این اولین بار هم نبود که پرسپولیس به دلیل برنامهریزی فدراسیون و سازمان لیگ مجبور به بازی در فیفادی شد که خلاف قانون بود. در فصل هجدهم، تیم برانکو که برای قهرمانی در سه جام رقابت میکرد، در شرایطی مقابل پیکان قرار گرفت که چند بازیکن اصلی خود را در اختیار نداشت.
بیرانوند، نوراللهی، رسن و طاهرخانی در اردوهای تیم ملی بودند و انصاری و ماهینی نیز به دلیل مصدومیت غایب بودند؛ شیری هم محروم بود. یعنی پرسپولیس عملاً بدون شش بازیکن خود به میدان رفت.
این اتفاق در شرایطی رخ داد که به دلیل بسته بودن پنجره نقلوانتقالات، دست برانکو روی نیمکت نیز کاملاً بسته بود. سرمربی وقت پرسپولیس آن زمان با کنایه درباره شرایط تیم گفته بود تعداد بازیکنان آنقدر کم است که انگار بازی دوستانه است و حتی اشاره کرده بود شاید پرسپولیس به خاطر صعود به فینال لیگ قهرمانان آسیا «مقصر» شناخته شده است.با این حال پرسپولیس بازی را برگزار کرد و در نهایت با نتیجه ۲ بر یک پیکان را شکست داد.
یک تناقض بزرگ؛ این بار پرسپولیس نمیخواست بازی لغو شود
تمام این اتفاقات، دلیل حساسیت ماجرای امروز را بیشتر میکند. پرسپولیس این بار برخلاف بسیاری از مقاطع گذشته، نمیگوید به دلیل فشردگی برنامه یا کمبود بازیکن نمیتواند بازی کند. باشگاه حتی با وجود در اختیار داشتن سه بازیکن در تیم امید، رسماً اعلام کرده مشکلی برای برگزاری مسابقه ندارد.اما مسابقهای که پرسپولیس برای انجامش اعلام آمادگی کرده، لغو میشود.
حالا توپ در زمین سازمان لیگ است. اگر واقعاً درخواست لغو مسابقه از سوی پرسپولیس ارائه نشده، باید مشخص شود چه باشگاهی چنین درخواستی داده، مبنای قانونی تصمیم چه بوده و چرا برخلاف موضع رسمی یکی از دو تیم، بازی لغو شده است.
پرسپولیس سالها بابت فشردگی برنامه، عدم رعایت فاصله مناسب بین مسابقات و بازی در غیاب ملیپوشانش گلایه داشته است. حالا که این باشگاه میگوید آماده بازی است، لغو مسابقه بدون هماهنگی با آن، بیش از هر چیز یک تناقض بزرگ در تصمیمگیریهای سازمان لیگ ایجاد کرده است؛ تناقضی که بدون توضیح شفاف، طبیعی است دوباره شائبه برخورد متفاوت با پرسپولیس را به وجود بیاورد.
