آریا بانو - به گزارش خبرفوری روزنامه اطلاعات در شماره هفتم مرداد ۱۳۴۷ گزارش داد کارپردازی مجلس شورای ملی سرگرم تهیه اقلام لازم برای مراسمی است که قرار بود چهاردهم مرداد، سالروز صدور فرمان مشروطیت، در ساختمان مجلس برگزار شود. بر پایه این گزارش، سفارشهای اولیه برای پذیرایی از میهمانان شامل ۸۰۰ کیلو شیرینی، ۶۰۰ کیلو آبنبات، دو هزار بستنی لیوانی و ۵۰۰ کیلو بستنی ایرانی بود.
در کنار این اقلام، ۱۵ هزار بطری نوشابه غیرالکلی، ۱۰۰ قالب یخ و ۷۵۰ شاخه گل گلایول نیز برای فضای مراسم سفارش داده شده بود. بخش چشمگیر تدارکات اما به میوه اختصاص داشت: ۸۰۰ کیلو شلیل، ۸۰۰ کیلو سیب، ۵۰۰ کیلو گلابی، ۵۰۰ کیلو هلو و ۵۰۰ کیلو گیلاس. افزون بر اینها، ده هزار عدد خیار نیز از طریق شرکت تعاونی توزیع برای مجلس تهیه میشد.
بیشتر بخوانید:
راز ناپیدای مجسمه شاه عباس | تندیسی که نیم قرن است در خاک اصفهان پنهان مانده
خرداد ۶۰، کف خیابانهای تهران چه گذشت؟ | همسر بنیصدر در بنز ضدگلوله در خیابان
«فروختن گذشته»؛ وقتی آینده از دسترس خارج میشود | چرا عکس مهمانیهای خصوصی ایران مورد توجه قرار گرفت؟ | توجه به گذشته بخاطر حالِ نامعلوم امروز است!
ماجرای عکس حمل پیانو در دوره قاجار چیست؟ | بتهوون روی دوش حمالان
گزارش اطلاعات مجموع میوههای در نظر گرفتهشده برای مراسم را، همراه با خیار، چهار هزار و ۶۰۰ کیلوگرم اعلام کرده است؛ حجمی که نشان میدهد جشن مشروطیت در آن سال تنها یک مراسم رسمی و تشریفاتی نبود، بلکه برنامهای با پیشبینی پذیرایی گسترده از حاضران به شمار میرفت.
برای میهمانان خارجی نیز فهرستی جداگانه در نظر گرفته شده بود. مطابق دستور خرید منتشرشده، ۳۰ کیلو شیرینی درجه یک، ۳۰ عدد کیک، ۲۰۰ کیلو بستنی فرنگی، ۳۰۰ بطری آبمیوه و ۱۰ کیلو پسته برای این گروه سفارش داده شد. تفکیک پذیرایی از میهمانان خارجی، تصویری از تشریفات رسمی و سلسلهمراتب مهمانداری در برنامههای حکومتی آن دوره ارائه میدهد.
قرار بود همه این اقلام تا ساعت هشت شب سیزدهم مرداد، یعنی یک روز پیش از مراسم، تحویل مجلس شورای ملی شود. با این حال، برگزارکنندگان در مقایسه با سالهای پیش، دامنه دعوتها را محدودتر کرده بودند. روزنامه اطلاعات نوشت شمار مدعوین جشن آن سال حدود یکسوم سالهای گذشته خواهد بود و از ورود افراد زیر ۱۶ سال نیز جلوگیری میشود.
این گزارش کوتاه، در کنار روایت رسمی از بزرگداشت مشروطیت، جزئیاتی از پشتصحنه یک مراسم سیاسی در دهه ۴۰ را ثبت کرده است: جشنی با بستنی ایرانی و فرنگی، گلایول، میوههای تابستانی و هزاران بطری نوشابه؛ در خانه ملتی که نامش با یکی از مهمترین رخدادهای تاریخ سیاسی ایران گره خورده بود.