آریا بانو - در ۳۹ سالگی، لیونل مسی بیشتر دقایق مسابقه را یا در حال قدم زدن سپری میکند یا بیحرکت در نقطهای از زمین میایستد.
به گزارش خبرفوری، در این میان، همتیمیهایش در تیم ملی آرژانتین با صبر و حوصله پاسهای کوتاه ردوبدل میکنند و منتظر لحظهای میمانند که او علامت حرکت بدهد. هر زمان که مسی ناگهان شروع به دویدن میکند، معنایش این است که بوی گل را حس کرده و توپ را میخواهد.
در دیدار برابر کیپورد در میامی، لیساندرو مارتینس از فاصله حدود ۴۰ یاردی توپ را برای او ارسال کرد. توپی که برای اغلب بازیکنان شاید تنها یک فرصت نصفهونیمه محسوب میشد، برای مسی کاملا عادی بود؛ یک لمس برای مهار و یک ضربه ظریف برای عبور دادن توپ از بالای سر دروازهبان. این گل، هفتمین گل او در چهار مسابقه جام جهانی ۲۰۲۶ بود.
آرژانتین به دنبال آن است که نخستین تیمی پس از برزیل ۱۹۶۲ باشد که از عنوان قهرمانی جهان دفاع میکند. این تیم در مسیر نسبتا آسانی به مراحل پایانی قرار گرفته و در مرحله یکهشتم نهایی نیز مصر را با نتیجه ۳ بر ۲ شکست داد؛ مسابقهای که مسی بار دیگر گلزنی کرد و شمار گلهایش را افزایش داد.
احتمالا این آخرین حضور مسی با پیراهن آبی و سفید آرژانتین در جام جهانی است؛ حضوری که برخلاف انتظار خودش ادامه پیدا کرد. او پس از صعود به فینال جام جهانی ۲۰۲۲ قطر گفته بود: «خوشحالم که آخرین بازی جام جهانیام را در فینال انجام میدهم.» قهرمانی برابر فرانسه آنقدر کامل و رؤیایی بود که بسیاری تصور کردند داستان او به بهترین شکل ممکن به پایان رسیده است. مسی سرانجام از سایه سنگین دیگو مارادونا خارج شده و همان افتخاری را برای کشورش به ارمغان آورده بود که سالها انتظارش میرفت.
او پس از آن راهی اینتر میامی شد؛ انتقالی که بسیاری آن را آغاز دوران بازنشستگی فوتبالیاش میدانستند. اما استعداد خارقالعاده او برخلاف پیشبینیها از بین نرفت و همچنان در بالاترین سطح درخشید.
مسی شخصیت کمحرفی دارد، اما سالها حضورش در بارسلونا نشان میداد چه نفوذ بزرگی در باشگاه داشت. مدیران، مربیان و حتی مسئولان نقلوانتقالات پیش از هر تصمیم مهم از خود میپرسیدند: «لئو چه میخواهد؟» اگر از موضوعی ناراضی بود، بدون آنکه چیزی بگوید، با رفتار و سکوتش نارضایتی را منتقل میکرد. در مقابل، خود را مسئول موفقیت تیم میدانست و بهویژه در تیم ملی فشار روانی سنگینی را تحمل میکرد؛ فشاری که گاهی پیش از مسابقات باعث استفراغ او میشد.
اما امروز دیگر خبری از آن فشار نیست. خود مسی میگوید: «خدا بیش از اندازه به من بخشیده؛ حالا فقط میخواهم از فوتبال لذت ببرم.» او اکنون رکورددار بسیاری از آمارهای تاریخ جام جهانی است؛ از جمله بیشترین گل، بیشترین پاس گل، بیشترین موقعیت خلقشده و بیشترین دقایق بازی. در میامی نیز تقریبا همه هواداران آرژانتین پیراهنی با نام او بر تن داشتند.
یکی از تغییرات جالب شخصیت او، بروز احساسات است. مسی که سالها چهرهای آرام و کمواکنش داشت، حالا گاهی با صدای بلند میخندد یا احساساتش را آشکار میکند. حتی در دیدار برابر الجزایر اشک ریخت؛ هرچند همچنان روحیه رقابتیاش را حفظ کرده و در همان مسابقه با خطایی خشن روی پای حریف نیز از کارت زرد گریخت.
راز موفقیت امروز آرژانتین، هماهنگی کامل سبک بازی این تیم با خواستههای مسی است. لیونل اسکالونی در ابتدای دوران مربیگریاش قصد داشت فوتبال سریع و اروپایی را در تیم ملی پیاده کند، اما خیلی زود متوجه شد مسی چنین سبکی را نمیپسندد. اکنون آرژانتین با پاسهای کوتاه، مالکیت بالا و کنترل جریان بازی پیش میرود؛ سبکی که مسی سالها در بارسلونا خواهان آن بود.
او دیگر مانند گذشته سرعت انفجاری و دریبلهای پیاپی ندارد، اما به مهاجمی تبدیل شده که تقریبا از هر فرصت مناسب گل میسازد؛ ویژگیای که حتی کریستیانو رونالدو نیز آرزوی رسیدن به آن را دارد.
با این حال، وابستگی آرژانتین به مسی همچنان بسیار زیاد است. پیروزی دشوار ۳ بر ۲ برابر کیپورد نشان داد این تیم در دفاع آسیبپذیر است، بهندرت پرس میکند و در نبود درخشش شماره ۱۰ خود با مشکلات جدی روبهرو میشود. اگر مسی ۳۹ ساله بتواند یک جام جهانی دیگر را برای آرژانتین فتح کند، شاید یکی از شگفتانگیزترین دستاوردهای فردی تاریخ این رقابتها رقم خورده باشد.