آریا بانو - وقتی فیفا آمار سریعترین بازیکنان دور نخست جام جهانی ۲۰۲۶ را منتشر کرد، نامی در صدر فهرست دیده شد که برای بسیاری از هواداران فوتبال غافلگیرکننده بود؛ جوردن بوس، مدافع چپ تیم ملی استرالیا.
به گزارش خبرفوری، طبق دادههای رسمی فیفا، بوس در جریان پیروزی ۲ بر صفر استرالیا مقابل ترکیه به سرعت خیرهکننده ۳۶.۷ کیلومتر بر ساعت رسید و عنوان سریعترین بازیکن مسابقات تا اینجای کار را به دست آورد. تنها بازیکنانی که به او نزدیک شدند ارلینگ هالند و عبدالقدیر کوسانوف بودند که سرعت ۳۶.۵ کیلومتر بر ساعت را ثبت کردند. این در حالی است که ستارههای مشهوری مانند کیلین امباپه، سون هیونگ مین و پدرو نتو پایینتر از او قرار گرفتهاند.
برای دنبالکنندگان فوتبال هلند، درخشش بوس چندان تعجبآور نبود. این مدافع ۲۳ ساله فصل فوقالعادهای را در فاینورد پشت سر گذاشت و به یکی از مؤثرترین مدافعان کناری لیگ هلند تبدیل شد.
بیشتر بخوانید:
کریستیانو رونالدو، پوستهای غمگین از فوتبالیست بزرگی که زمانی بود
مدافع تیم ملی سوئیس یک نابغه ریاضی است !
اولین واکنش اشرف حکیمی به جرم تجاوز جنسی | این داستانی که روایت میشود از من نیست !
او با ۹ پاس گل بهترین پاسور تیم تحت هدایت رابین فان پرسی بود و چهار گل نیز به ثمر رساند تا فاینورد نایبقهرمان لیگ شود و سهمیه لیگ قهرمانان اروپا را کسب کند.
نکته جالب درباره مسیر پیشرفت بوس این است که او همیشه بازیکنی قدرتمند و تنومند نبود. همتیمیاش،کونور متکالف، دوران حضور مشترکشان در آکادمی ملبورن را به یاد میآورد؛ زمانی که بوس از نظر فیزیکی نسبت به همنسلانش کوچکتر بود.
اما همه چیز ناگهان تغییر کرد. متکالف میگوید پس از یک تعطیلات بین فصل، بوس به تمرینات بازگشت و به طرز چشمگیری رشد کرده بود. همین تحول باعث شد بسیاری او را با گرت بیل مقایسه کنند؛ ستارهای که او نیز در نوجوانی جهش رشدی بزرگی را تجربه کرد و از یک مدافع چپ لاغراندام به یکی از بهترین فوتبالیستهای جهان تبدیل شد.
بوس نیز پیش از رشد جسمانی، ناچار بود روی تکنیک خود تمرکز کند. او کنترل توپ، تعادل، هوش فوتبالی و مهارتهای فنی را توسعه داد و هنگامی که از نظر بدنی نیز قدرتمند شد، مجموعهای کامل از تواناییها را در اختیار داشت.
او درباره دوران نوجوانیاش میگوید همیشه مطمئن بوده که رشد خواهد کرد، زیرا پدرش «یاکو بوس» قدبلند بود. به دوستانش میگفت: «فقط صبر کنید، خواهید دید.»
امروز سرعت فوقالعاده او یکی از خطرناکترین سلاحهای استرالیا محسوب میشود. بوس عاشق حرکت در فضاهای خالی است و میگوید: «وقتی فضای باز مقابلم میبینم، انگار چشمانم برق میزند.»
در دیدار مقابل ترکیه نیز این توانایی کاملا مشهود بود. او ۲۱ پاس از ۲۳ پاس خود را صحیح ارسال کرد، یک موقعیت گل ساخت، دو شوت زد و یک دفع حیاتی در دفاع انجام داد. توانایی حمل توپ و پیشروی سریع باعث شد استرالیا در زمان ضدحملات گزینهای مؤثر در اختیار داشته باشد.
داستان بوس رنگوبوی هلندی نیز دارد. پدرش از هواداران فاینورد بود و پس از سفری به استرالیا در سال ۱۹۹۷ در آن کشور ماندگار شد و با مادر جردن آشنا شد. عکسی از کودکی بوس با پیراهن فاینورد هنوز میان هواداران محبوب است؛ تصویری که نشان میدهد او سالها پیش رؤیای بازی برای این باشگاه را در سر داشته است.