آریا بانو

آخرين مطالب

سلبریتی‌ها چطور سلبریتی شدند؟ مقالات

سلبریتی‌ها چطور سلبریتی شدند؟
  بزرگنمايي:

آریا بانو -
سلبریتی‌ها چطور سلبریتی شدند؟
k ١.٧
٠
خراسان / چرا سلبریتی‌ها این قدر در زندگی امروز ما مهم شده‌اند؟ چرا کسی به خود زحمت می‌دهد که به مدل مو، لباس یا کفش آن‌ها توجه کند؟ چطور به این‌همه شهرت و ثروت رسیده‌اند؟ گاهی فکر می‌کنیم این دست سوالات، مختصِ زمانۀ پرهیاهوی ماست؛ دوران سیاستمدارانِ توئیتری و هنرمندانِ اینستاگرامی. اما اگر به بایگانی‌های مربوط به سلبریتی‌های قرن هجدهم رجوع کنیم، می‌بینیم در نامه‌هایی که مردم برایشان می‌نوشتند، چیزهای آشنایی وجود دارد: ستایش‌های اغراق‌آمیز، انتقادات تندوتیز و حتی نفرت‌پراکن‌ها و ترول‌ها.
چرا خیلی از آدم‌ها این همه به سلبریتی‌ها اهمیت می‌دهند؟
از متولدان قرن بیست‌ویکم بپرسید که چه چیزی تعیین‌کننده‌ فرهنگ سلبریتی است تا بر رسانه‌های دیجیتال انگشت بگذارند اما تئودور آدورنو و دانیل بورستین، منتقدان فرهنگی میانه‌ قرن [بیستم]، معتقد بودند ستاره‌ها را رسانه بر مردم بی‌فکر تحمیل کرده است. بعدتر و در دهه‌های 1980 و 1990، اندیشمندانی از قبیل جکی استیسی و هنری جنکینز مردم را مسئول دانستند که ستاره‌ها را می‌سازند یا نابود می‌کنند. هر یک از این دیدگاه‌ها قدرت را فقط به یکی از اجزای معادله نسبت می‌دهند: رسانه، مردم یا ستاره‌ها. همه‌ این دیدگاه‌ها اشتباه، زیرا همه‌شان درست هستند.
این 3 گروه هم‌قدرت
هیچ گروهی به‌تنهایی قدرت آن را ندارد که ستاره‌ای را بسازد یا نابود کند. سه گروه هم‌قدرت، تهیه‌کنندگان رسانه، افراد جامعه و خود سلبریتی‌ها در تبانی و رقابت با یکدیگر سلبریتی‌ها را به شهرت می‌رسانند. قدرت هیچ کدام تعیین‌کننده نیست و هیچ‌کدام‌شان هم ناتوان نیستند.
شبکه‌های اجتماعی کنش‌ و واکنش مخاطبان و رسانه و ستاره‌ها را تشدید کرده‌ و سرعت بخشیده‌اند ولی فرهنگِ مدرنِ سلبریتی را یوتیوب و توئیتر خلق نکرده‌اند. فرهنگ مدرن سلبریتی 150 سال پیش و به لطف مطبوعات عامه‌پسند، عکاسی تجاری، راه‌آهن، کشتی بخار و سازمان ملی پست پدید آمده است.
داستان تکراری سلبریتی‌ها در 150 سال گذشته
ادوین بوث (1833 تا 1893) را در نظر بگیرید که یکی از پرآوازه‌ترین بازیگران آمریکایی قرن نوزدهم بود. ادوین بوث در زمان خودش به دلیل بازی در نقش هملت و ریچارد سوم و بروتوس در نمایشنامه‌ ژولیوس سزار مشهور شده بود. ادوین بوث از بازیگری به‌قدری پول درآورد که چند سالن نمایش و عمارتی در پارک گرامرسی نیویورک خرید. بوث این عمارت را به باشگاهی مردانه به نام پلیرز تبدیل کرد تا جایی برای معاشرت بازیگران و نخبگان باشد. خودش در طبقه‌ بالای ساختمان، جایی در میان کتاب‌ها و یادبودهای تئاتر و صدها نامه‌ برگزیده‌ای که از دهه 1860 تا 1890 دریافت کرده بود، زندگی می‌کرد.
نامه‌های هواداران ادوین بوث نشان‌دهنده‌ بسیاری از پیوندهایی است که تماشاگران قرن نوزدهمی را با رسانه‌ها و ستاره‌ها مرتبط می‌کند. تعدادی از نامه‌هایی که ادوین بوث نگه‌شان داشت «ستایش‌نامه»هایی بودند که می‌خواستند وعدۀ ملاقاتی با او ترتیب دهند. در نامه‌های دیگر برای پول، کار و درس رایگان بازیگری به او التماس کرده‌اند. عده‌ای دایم داروهای تقلبی برایش می‌فرستاده و عده‌ای هم می‌کوشیده‌اند عقاید مذهبی‌اش را عوض کنند. ده‌ها نفر هم شعرهای بلندی برای بوث می‌فرستاده‌اند که محتوای شان ترکیبی از همه‌ موارد قبلی بود. بیشتر نامه‌ها در ستایش از بوث به راه افراط رفته‌اندولی تعداد زیادی هم شامل انتقادهایی بی‌مضایقه است و برازنده‌ ترول‌های توئیتری است.
همه ما در حال اجرای نقش در این نمایش هستیم
همۀ ماحتی آن‌هایی که سلبریتی‌ها را نادیده می‌گیرند، بخشی از قصه‌ای هستیم که می‌توانیم بر برون‌دادش مؤثر باشیم ولی هرگز نمی‌توانیم دقیقاً پیش‌بینی‌اش کنیم. سلبریتی‌ها نه بازیچه‌اند و نه خدا. اعضای جامعه نه مصرف‌کنندگانی منفعل‌اند و نه خالقانی با قدرت مطلق. آن‌ها با خودشان بحث می‌کنند و تصمیم شخصی هر فردی برای تعامل یا چشم‌پوشی از سلبریتی‌ها در ایجاد و نابودی ستاره‌ها نقش دارد. روزنامه‌نگاران اخبار سلبریتی‌ها را پوشش می‌دهند تا توجه جامعه را جلب کنند. دسته‌ای از ‌آن‌ها، سلبریتی‌ها را نقد و دسته دیگر خوراک سلبریتی‌ها را فراهم می‌کنند.
فرهنگ سلبریتی چیزی نیست جز همین های‌وهوی؛ نمایشی که عده‌ زیادی در نگارش اش دخیل اند ولی مهار کاملش در اختیار هیچ کس نیست. اگر از پایان قصه مطمئن بودیم، شاید علاقه‌مان از دست می‌رفت. اگر در عاقبت کار نقشی نداشتیم، شاید کمتر توجه نشان می‌دادیم. نتیجه‌ اخلاقی داستان این است که فرهنگ سلبریتی تماماً خوب یا تماماً بد نیست اما اگر فرهنگ سلبریتی را دوست ندارید، اینترنت را سرزنش نکنید. همه را سرزنش کنید.


نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

میزان شیوع سندروم ساختمان بیمار

مزایای شگفت انگیز آب درمانی

تاثیر ژنتیک بر سلامت بانوان

کسب و کارهای خانگی، بهترین فعالیت برای زنان

اهل تنباکو و قلیان هستید؛ سرطان کلیه نگیرید

چسبندگی رحم؛ علائم و درمان آن

راههای درمان سرطان معده

علت افزایش آمار دانش‌آموزان مبتلا به اوتیسم

علایم و درمان چسبندگی رحم

عرق کردن زیاد چه دلایلی دارد؟

8 روش موثر و جالب برای درمان ترس سفر با هواپیما

تقویت گردش خون با روش‌های طبیعی

چگونه با کم‌خونی مقابله کنیم؟

علایم هشداردهنده افسردگی پس از زایمان!

پروبیوتیک بخورید تا MS نگیرید

رفتارهای تنش زا در مدیریت خانواده

علت سرگیجه‌ها و سردرد‌های ناگهانی‌تان چیست؟

اسطوره‌سازی از مادر چه آسیبی می‌زند؟

خوب و بد «جمع‌آوری پاتوق معتادان متجاهر»

سرنخ جدید از آلودگی هوا

رابطه جنسی سالم؛ از این اشتباهات بپرهیزید!

چرا فضای مجازی برای جوانان جذاب است؟

کولبری؛ آسیب اجتماعی مغفول در برنامه‌ریزی دو ساله

بهترین نان برای افراد دیابتی

نا امیدی عجیب تهرانی‌ها از آینده پایتخت

پس‌رفت رتبه ایران در زمینه «رفع شکاف جنسیتی» و چرایی آن

تاثیر مخرب آلودگی هوا بر روح و روان

چه بلایی بر سرِ کودکان والدین معتاد می‌آید؟

چه صفاتی را از پدر و مادر خود به ارث می‌بریم؟

هورمون اکسی‌توسین و ارتباط آن با شیردهی و ارگاسم

فرزندان حاشیه‌نشین‌ها نسل بعدی بزهکاران احتمالی

خواص متنوع عناب برای کاهش عصبانیت و دفع سموم در هوای آلوده

چرا آرزو داریم هرچه زودتر 18ساله شویم؟

خدمات بهزیستی برای کودکانی که فرزندخوانده نمی‌شوند

تاثیر خواب بر عملکرد جنسی چیست؟

علل و درمان خود زنی کودکان

سالمندی در کشور، زنانه است

آمار خودکشی در ایران، نصف متوسط جهانی است

7 دلیل خارش شدید پوست

خوزستان دومین استان کشور در ازدواج دختران کمتر از 10 سال است

خشونت علیه زنان چگونه ثابت می‌شود؟

عادت‌های بدی که باعث کمردرد می‌شوند

گزارشی از بیماری خاموش کبد چرب

معلم‌ها بدانید، تبعیض بین دانش آموزان ممنوع

گزارشی نگران‌کننده از وجود سُرب در رژ لب‌ها

ازدواج با زن یا مرد زیبا دوام دارد؟

سن رفتارهای پرخطر پایین آمده

آلودگی هوا چه ارتباطی با آنفلوانزا دارد؟

افسردگی فصلی زنان را چهار برابر بیش از مردان گرفتار می‌کند

هر جفت کفش نماد هر زن خشونت دیده