آریا بانو

آخرين مطالب

فیلم‌های برتر تاریخ سینما، به پیشنهاد برترین‌ها (2) فرهنگی هنری

  بزرگنمايي:

آریا بانو - حتما برای شما هم اتفاق افتاده است که به دنبال تماشای فیلم باشید و برای پیدا کردن مورد مناسب دائما نظرات را درباره‌ی فیلم‌های مختلف بخوانید تا به مورد مناسبی برسید. به همین بهانه ما در این مطلب لیستی از برترین فیلم‌های تاریخ سینما را به انتخاب برترین‌ها برای شما تهیه کرده‌ایم.
برترین‌ها: حتما برای شما هم اتفاق افتاده است که به دنبال تماشای فیلم باشید و برای پیدا کردن مورد مناسب دائما نظرات را درباره‌ی فیلم‌های مختلف بخوانید تا به مورد مناسبی برسید. به همین بهانه ما در این مطلب لیستی از برترین فیلم‌های تاریخ سینما را به انتخاب برترین‌ها برای شما تهیه کرده‌ایم.
تعطیلات رُمی
عنوان: Roman Holiday
محصول: 1953
کشور سازنده: آمریکا
کارگردان: ویلیام وایلر
امتیاز مخاطبان IMDb:
8
درصد نقد‌های مثبت منتقدان در Rotten Tomatoes:
98%
«ویلیام وایلر» (1981-1902)، کارگردان آلمانی تبارِ هالیوود در دوران طلایی بود که موفق شد رکورد “12 نامزدی در رشته بهترین کارگردانی” در مراسم اسکار را از خود به جای بگذارد. او با کسب 3 جایزه در این رشته پس از جان فوردِ دست نیافتنی در رده دوم قرار دارد. وایلر پیش از «تعطیلات رمی» شاهکار‌هایی مانند «بهترین سال‌های زندگی ما» (1946) را با محوریت مصائب پس از جنگ ساخته بود. بعد‌ها نیز ساخت بن هور (1959) وی را در صنعت سینما و فیلمسازی به عنوان یک پایه گذار و الگو در طراحی و تولید درام، جاودانه کرد.
داستان تعطیلات رمی با یک پرنسس به نام «آنا» با بازی استثنائی آدری هپبورن آغاز میشود (بدون اشاره به ملیت وی) که در تعطیلات خود مشغول گردش در اروپا است. آنا به دلیل خستگی مفرط، داروی آرام‌بخش مصرف می‌کند که باعث می‌شود شبانه از سفارت خارج شود و در یک مکان عمومی بر روی یک نیمکت به خواب رود.
یک خبرنگار کنجکاو و خوش‌تیپ آمریکایی به نام جو (با بازی درخشان گرگوری پک) متوجه او می‌شود و وی را با خود به خانه می‌برد، و بعد‌ها که به هویت پرنسس پی می‌برد، به روی او نمی‌آورد. این سرآغاز سلسله ماجرا‌های مهیجی است که در طی چند روز بعدی در رم اتفاق می‌افتد و رابطه این دو در پس زمینه‌هایی بسیار استثنائی و گیرا از شهر باستانی رم ما را به دنبال خود میکشاند. در نهایت یک پایان‌بندی تلخ و واقع‌بینانه این رویا و خواب را به نقطه آخر می‌رساند.
«دالتون ترومبو»، که از نویسندگان مغضوب و در لیست سیاه هالیوود بود، داستان تعطیلات رمی را از ماجرای واقعی سفر یک شاهزاده انگلیسی به ایتالیا الهام گرفت و اقتباس کرد. این اقتباس که مورد توجه آکادمی اسکار قرارگرفت، جایزه اسکار را برای ترومبو به ارمغان آورد اگرچه فیلمنامه به نام یک فرد دیگر ثبت شده بود. انتخاب اول عوامل فیلم «کری گرانت» بود که به دلیل اختلاف سن بالا نسبت به آدری هپبورن کناره‌گیری کرد یا کنار گذاشته شد. همچنین قرار بود فرانک کاپرا فیلم را کارگردانی کند و در نهایت وایلر انتخاب شد.
تعطیلات رمی به عنوان یک «کمدی-رمانتیک» یکی از تجربه‌های منحصر به فرد و متفاوت وایلر بود که عموما فیلم‌های جدی می‌ساخت. وایلر تخصص خاصی در کشف استعداد‌های بازیگری داشت، در دورانی که بسیاری سودای شهرت در هالییود را در سر داشتند. یکی از کشف‌های مهم او «آدری هپبورن» بود و جنبه‌های مختلف کاراکترِ بازیگری وی که با همین فیلم تعطیلات رمی به تصویر درآمد.
هپبورن در هنگام ساخت تعطیلات رمی، تنها 23 سال داشت و کسب جایزه اسکار او را یک شبه به عرش رساند. نمیتوان بازیگر دیگری را در نقش پرنسس این فیلم تصور نمود. معصومیت، ملاحت، ظرافت و طنازی هپبورن در نقطه مقابل گرگوری پک با آن شمایل جنتلمن و مردانه بود که به فیلم تعادل مناسب و استثنائی بخشید. انتخاب هوشمندانه گرگوری پک و وجوه جدی شخصیت وی باعث شد فیلم تا حد زیادی جدی گرفته شود و یک فیلم رمانتیکِ سبک تلقی نشود.
از طرفی خط داستان سرراست و مشخص فیلم با "تلفیق تمِ سیندرلایی و شاهزاده و گدا" چیزی نبود که در دوران طلایی هالیوود به چشم مخاطبان و منتقدان نیاید. قصه‌ای که در قالب یک فیلمنامه استادانه، فیلم‌برداری و نما‌هایی بی نظیر، طراحی صحنه دقیق، روایتی جذاب و لحنی سرخوش چنان روایت میشود که به جادوی سینما ایمان می‌آوریم. همه این جادو و قصه‌ی پریان، در پایان‌بندی با آن واقع‌گرایی کارگردان، یک شاهکار را رقم می‌زنند. سکانس‌هایی مانند بستنی خوردن یا تغییر لباس و موی پرنسس و خیابانگردی‌ها و دیوانگی‌های موجود در فیلم، بعد‌ها تبدیل به یک مدیوم و الگو در تاریخ سینما شدند.
تعطیلات رمی، نخستین فیلم هالییودی بود که به طور کامل در ایتالیا ساخته شد و نامزد 10 رشته در مراسم اسکار بود. این فیلم جزء 10 اثر رمانتیک برتر تاریخ سینما رده بندی می‌شود و معمولا در میان 50 یا صد فیلم برتر تاریخ قرار دارد. تعطیلات رمی از آن دسته فیلم‌های مرجعی است که بایستی بار‌ها تماش کرد و علاوه بر لذت به کشف رموز کیمیاگری یک کارگردان نابغه در آن پرداخت.
سیزده آدم‌کش
عنوان: 13Assassins
محصول: 2010

کشور سازنده: ژاپن
کارگردان: تاکاشی میکه
امتیاز مخاطبان IMDb:
7.6
درصد نقد‌های مثبت منتقدان در Rotten Tomatoes:
95%
«تاکاشی میکه» متولد 1960، فیلمساز بسیار پرکار ژاپنی است. وی در 3 دهه گذشته که به کارگردانی مشغول بوده است نزدیک به 100 فیلم سینمایی و تلویزیونی ساخته است. او بسیار تحت تاثیر "تاریخ ژاپن پیش از دوران میِجی" است، در سینما مقلد بزرگانی مانند کوروساوا و دیوید لینچ است و همزمان عاشق بازی‌های کامپیوتری و تکنولوژی‌های دیجیتال می‌باشد. این علاقمندی‌های گوناگون همراه با تحصیلات مناسب در حوزه سینما، تاکاشی میکه را به یکی از جذاب‌ترین و در عین حال متفاوت‌ترین کارگردان‌های سینمای مدرن در آسیا تبدیل کرده است. او را بعضا به دلیل افراط در نمایش خشونت و اغراق‌های سینمایی (البته هنرمندانه و خلاقانه)، «دیوانه آسیایی» می‌خوانند!
داستان درامِ تاریخی و حادثه‌ای «سیزده آدم‌کش» در سال 1844 اتفاق می‌افتد. در ژاپن که هنوز به صورت فئودالی اداره میشود، مدتی است که صلح در کشور برقرار بوده است. اما با ظهور سیاست‌مداری خشن و ضد مردمی به نام «ناریتسوگو» از خاندانی معتبر و قدرتمند، «شوگون‌ها» احساس خطر می‌کنند. (شوگون‌ها تا دوران پیش از اصلاحات میجی، سردارانی بودند که به شکل یک دیکتاتوری نظامی و اشراف سالاری، ژاپن را اداره می‌کردند.)
وقتی گزارش جنایت‌های ناریتسوگو به شوگان می‌رسد آن‌ها ناچار می‌شوند با توجه به آینده سیاسی وی و احتمال رهبری آتی او، در اقدامی سری و مخفیانه حکم حذف او را صادر کنند. اما حذف ناریتسوگو با محافظان پرشمار نه تنها کار آسانی نیست، بلکه هر کسی به چنین خطر سیاسی و جانی دست نمی‌زند. یک سامورایی بسیار شریف به نام «شینزائمون» (با بازی درخشان کوجی یاکوشو) مامور میشود برای این عملیات انتحاری افرادی را انتخاب کند.
روایت فیلم بسیار دقیق و نسبتا شمرده پیش می‌رود. سامورایی‌های مختلف دور هم جمع میشوند و هرکس انگیزه خاصی از حضور در این گروهِ مرگ دارد. شخصیت‌ها بسیار دوست داشتنی هستند و وقار و شرافت رهبر گروه «شینزائمون» یا شمشیرزنِ ماهر و شاگرد وی به نام «هیرایاما» بسیار جذاب و تماشایی از کار درآمده است. از سویی در جناح مقابل بازی «گورو ایناگاکی» در نقش ناریتسوگو یکی از بهترین نمونه‌های ایفای نقش منفی فارغ از کلیشه در سینمای شرق آسیاست. رئیس محافظان ناریتسوگو نیز که دوست سابق شینزائمون بوده، بر جذابیت داستان می‌افزاید.
شخصیت‌پردازی عالی، طراحی صحنه بی‌نظیر، فیلمبرداری مدرن، جلوه‌های ویژه موثر، بازیگران مسلط و روایت دقیق مبتنی بر جزئیات و خرده داستان‌های جذاب باعث شده است با یکی از بهترین فیلم‌های با محوریت سامورایی‌ها مواجه باشیم. خشونت فیلم نیز به نسبت سایر آثار کارگردان، کنترل شده است؛ البته اگر بتوانیم تصویر موحش آن زن با دست و پای قطع شده را فراموش کنیم!
مضامین موجود در فیلمنامه بسیارند، اشارات به محافظه‌کاری سیاستمداران، ظلم اشراف بر رعیت، انحطاط سامورایی‌ها در دوران صلح، لزوم تربیت و شرافت در مردان نظامی، شکوهِ جنگ مقدس و فداکارانه بعضی از پرتکرارترین آنهاست.
افسانه سیزده سامورایی قاتل که عدالت را به اجرا درآوردند در تاریخ ژاپن بسیار مشهور و مهم است و دست‌مایه فیلم‌های بسیاری تاکنون بوده است. مشهورترین نمونه آن با همین نام سیزده آدمکش در سال 1963 و به کارگردانی «ایچی کودو» ساخته شد. تاکاشی میکه در واقع همان اثر را بازسازی کرد و با استفاده از مضامین کلاسیک سینمای کوروساوا و تکنولوژی‌های بصری جدید، یکی از بهترین فیلم‌های تاریخ سینمای ژاپن را خلق کرد. لذت تماشای این فیلم را از دست ندهید.
مربع یا میدان
عنوان: The Square
محصول: 2017

کشور سازنده: سوئد، دانمارک، فرانسه و آلمان
کارگردان: روبن اوست‌لوند
امتیاز مخاطبان IMDb:
7.2
درصد نقد‌های مثبت منتقدان در Rotten Tomatoes:
85%
«روبن اوست‌لوند» ((Ostlund متولد سال 1974، کارگردان و فیلمنامه‌نویس سوئدی است که در چند سال گذشته با فیلم‌های متفاوت و خاص خود، محبوب منتقدان شده است. فیلم تحسین شده‌ی «فورس ماژور» در سال 2014 اوست‌لوندِ تازه‌کار را یک شبه به شهرت رساند و "جایزه اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی" را برای وی به ارمغان آورد. در سال 2017 اوست‌لوند با فیلم «مربع» توانست "نخل طلای کن" را به خانه ببرد و روند موفق خود را ادامه دهد.
مربع، بدون شک یکی از "بهترین فیلم‌های مستقل سینمای اروپا در قرن بیس